Kokajt.com :: Kokajt deri më sot!

Kokajt-dje dhe sot!

Malësia e Karadakut

Argëtim

Kuiz/Barcoleta...

Komunikim

Login

Shoutbox

avniasani: pershendetje kokajli

gramos: Me rastin e 60 vjetorit jubilar të vrasjestë Hasan Alisë, të mësuesit Mustafë Koka nga Kokaj të Gjilanit, si dhe bashkëshortes së tij Rabies nga Remnikut i Vitisë, të Agush Mehmetit, Hazirit nga Bresalcit i Gjilanit dhe bashkëshortes së tij, Qibrijes nga Pozhoranit të Vitisë, të cilët ranë më 10 tetor 1951 u vunë kurora në venvarrimin masiv në kazermen e FSK. Hasan Alia, luftétar pér etniné shqiptare Gjilan, 11 tetor- Me rastin e 60-vjetorit të vrasjes së kaçakut të fundit shqiptar, Hasan Alia dhe grupit të tij, Mustafë Koka e Agush Haziri, të cilët u flijuan në mbrojtje të së drejtës për vetëvendosje edhe bashkim kombëtar, Ramadan Asllani e ka botuar monog...rafinë "Hasan Remniku, luftëtar për etninë shqiptare". Publicisti Nijazi Ramadani thotë se monografia "Hasan Alia - luftëtar për etninë shqiptare", si asnjë publikim i deritashëm hedh dritë mbi gjithë atë që ka ndodhur ndërmjet viteve 1941/1951, të një lufte frontale dhe të organizuar, që ka shënuar njërën nga rezistencat më të fuqishme kundër aneksimit të dhunshëm të Kosovës dhe viseve tjera shqiptare nga Serbia. Material i sistemuar në gjashtë kapituj Autori Ramadan Asllani ka grumbulluar të dhëna dhe dëshmi gjithandej masivit gjeografik të Karadakut të Vitisë, Gjilanit, Preshevës, Kumanovës, Shkupit dhe Kaçanikut, nga ishte radiusi i veprimit të kësaj lëvizjeje të armatosur, që drejtohej nga Hasan Alia dhe që nuk u pajtua me aneksimin e viseve shqiptare, por e vazhdoi rezistencën deri në rënie. Libri ka rrëfime të drejtpërdrejta dhe dëshmi e fakte rrëqethëse për luftën dhe rezistencën heroike të tyre, si prijës dhe pjesëmarrës të ngjarjeve, të cilat kishin mbështetje te masat e gjera popullore, të lidhura me idealet e pathyeshme të luftës çlirimtare për liri e bashkim kombëtar. Në lëndën arkivore monografike është përfshirë një material gjithëpërfshirës, i sistemuar në gjashtë kapituj, të cilët paraqesin një tërësi unike për nga ngjarjet, zhvillimet, hapësira dhe koha, të ndarë në tituj dhe në shumë nëntituj, sikur në aspektin e tematikës përmbajtjesore, kronikës së ngjarjeve, e deri te qëllimi i tyre. Në monografi, vend i merituar i jepet kryepersonazhit Hasan Alia, që ishte bosht i organizimit të kësaj lëvizjeje, sikur edhe bashkëluftëtarëve të tij, Agush Haziri e Mustafë Koka, që ishte njëri nga tre shenjëtarët më të mirë të vendeve ballkanike. Autori ka sjellë dëshmi të pranueshme nga të gjitha burimet, për ta përmbyllur monografinë si një dokumentar besnik të kohës. Siç thotë historiani mr. Adem Murati, Asllani i ka shfrytëzuar maksimalisht të bëmat e kaçakut të fundit të Karadakut, pas Luftës së Dytë Botërore e deri me luftën e fundit çlirimtare të Kosovës, Kosovës Lindore dhe asaj kombëtare në Maqedoni. Një varr i munguar Hasan Alia dhe grupi i tij, pasi ishin vrarë në pritë, ose në pabesi, në vitin 1951 ishin ekspozuar në lamën e drithit për disa ditë dhe pastaj trupat e tyre ishin marrë për t'u groposur në një vend të panjohur akoma. As sot, pas 60 vjetësh, familjarët nuk e dinë se ku gjenden saktësisht varret e tyre, ndonëse, bazuar në deklaratën e një qytetari, i cili i referohet një dëshmitari serb, besohet se trupat e tyre ishin groposur diku brenda rrethojave të ish-kazermës ushtarake jugosllave në Gjilan. Përderisa nuk ndriçohet e vërteta për këtë rast, sado thellë që të jetë groposur nën tokë, familjet e Hasan Alisë dhe grupit të tij të Ballit Kombëtar, Agush Hazirit nga Bresalci me bashkëshorten Qibrijen dhe Mustafë Rushitit-Koka me bashkëshorten Rabijen, do të vendosin lule pranë një varri të supozuar, në çdo përvjetor të rënies së tyre. Nipi i Alisë, Hasan Alia, ka kërkuar që atyre t'u njihet kontributi që kanë dhënë për çështjen kombëtare, duke e kundërshtuar një regjim antishqiptar, siç ishte Jugosllavia. Duke kërkuar angazhim të institucioneve për zbardhjen e kësaj enigme me varret, ndonëse familjarët kanë shumë arsye të besojnë se trupat e tyre mund të jenë groposur brenda ish-kazermës ushtarake të Jugosllavisë, edhe Agush Haziri insiston që anëtarëve të Ballit t'u njihen meritat. I.Musliu (Kosova Sot, 12 tetor 2001) shkrimi i pa cenzuruar ne tersi i postuar nga autori I.Musliu

gramos: Urime Festa e fiter Bajramit per te gjithe myslimanet e vecmas ata shqiptare. Festa e Bajramit eshte nje feste e paqes, dhembjes dhe dashurise për të gjithë bashkëfshatarët te Kokajt dhe kudo që janë ata: Me Fat fiter bajrami 2011, Kokaj-2011

Written by Faik: Written by Faik Konica Saturday, 02 April 2011 15:13 Zakoni i skllavërisë Botuar më 1923 Skllavëria, si çdo pësim tjatër, pasi rëndon ca kohë në kurriz, bëhet ¬më në funt një zakon i pëlqyer, dhe ata që e mbajnë mi xverk e durojnë me gëzim. Veçan atyreve që lindin skllav, u është skllavëria si një natyr' e dytë dhe ata jo vetëm s'marin vesh çdo me thënë liri, po ndiejnë një farë urrejtje për mprojtësit e lirisë dhe ushqejnë respektin më të thellë për tiranët ekspertë të shkopit dhe të zinxhirit.Këto që thomi s'janë theori të thata. Kemi fakte historike që i provojnë. Dini të gjithë se që më 1861 e gjer më 1865, u-bë n'Amerikë një luftë civile e madhe në mes të Shteteve të Veriut e të Shteteve të Jugës. Veriu, me Lincolnin si President, i qojti gjithë skllevët të lirë. Juga nuk pëlqeu këtë veprim. Juga deshi t'a mbajë skllavërinë si një institutë legale, dhe u-nda nga Veriu duke u-prokllamuar një republikë më vete me Jefferson Davis-in si President. Fundin e di çdo njeri: Juga u-munt, Amerika u bashkua përsëri, dhe skllaveria u-çduk për gjithënjë. Lincoln-i u-vra në mbarim të luftës. Davis-i rojti gjer më 1889, si njeri prevat, -dhe bukuria është se çngjau kur vdiq ky njeri që kish derdhur aqë gjak për të mprojtur skllaverinë: ngjau kjo gjë e çuditshme, që dymij ish-skllev vazhduan duke qarë qivurin e Davis-it! Shikoni forcën e zakonit: skllavi i çliruar kish zemrën dhe dashurinë të lidhur me armikun e çlirimit.Kur qenka ashtu natyra e njeriut, a është çudi që një shumicë Shqipëtarësh të kenë në shpirt të tyre adhurimin e zgjedhës? Bij, nipër, stërnipër skllevësh, skllev vetë, fjala liri nuk është për ta veç se një gjë misterioze dhe e rezikshme, e cila duhet ose lëftuar ose pritur me të ftohtë. Çudia është se kemi dhe n'Amerike një shumicë nga këta skllev qesharakë dhe të poshtër. Të lirë nga krahët, truri i tyre është i lidhur me zinxhirë. Dhe është bukuri të vazhdojë njeriu sielljet e kësaj kopeje. Posa u tepëron pakë kohë nga puna, ata nukë dalin të marrin erën e paqme që të qërojnë mëlçit' e tyre nga mikrobi i oftikës, - po venë si gjërpërinj nga "konak" në "konak" dhe nga dyqan në dyqan dyke bërë propagandë kundër Fushatës. - "Ç’ësht' ajo parti liberale?" thonë skllevët. "Ne kemi një guvernë, dhe duhet t'a mprojmë. Ato që bën guverna janë të mira. Populli në Shqipëri ësht' i kënaqur. Mos dëgjoni çpifjet, se paratë do t'ju venë humbur". Dhe fjalët e tyre gjejnë përkrahje nga një turm’ e errët spiunësh dhe larosh, - pseudo¬tregëtarë gjysmë t'egër që janë në të dhënë faliment e sipër, batakçinj t'ardhur në mes të Shqipëtarëve s'dihet nga ku dhe me ç'porosi, varangjelistë të paqytetëruar me kurrizin "den-baba-den" të zbutur nga shkopi, kumarxhinj, dembelë, etj. Kjo turme, e palarë në gjithë kuptimet e fjalës, ka disa qëllime të fshehta, - dhe një qëllim sheshit, që është: të mos bëhet Shqipëria një Shtet modern i shtënë në themele të shëndosha, po të mbetet një vent i turbull dhe i dobët, i lehtë për të përmbysur kur lakmia e fqive të gjejë rastin.Vetëm të larkmët duhet të dinë një gjë: skllevët që përmentmë, spiunë të mbetur nga regjimet e shkuara të Shqipërisë, s'kanë të bëjnë fare me VATREN. Vërtet lehin, lëpijnë, futin hundën në çdo deriçkë, - po as një në dhjetë s'ësht' anëtar i Federatës që kam nderin të kryesoj. Dhe në qofshin shtat' a tetë gjithsej, jan' asish që hyjnë të pavënë re nga dera kur e gjejnë të hapur, po dalin me elegancë nga penxheria kur zbulohen prej kujdestarëve të shtëpisë. Puna është sheshit. VATRA ka lëftuar dhe lëfton për një Shqipëri moderne, serioze dhe të nderuar. Partia liberale që u-organizua në Shqipëri, do t'mundohet të fitojë shumicën në zgjedhjet, që të vërë në veprim idealet e VATRES. Ju pëlqen ky mendim? Përkraheni me sa ju mundet Partine Liberale duke mos u vënë veshin larove, të cilët pa fjalë do të bëjnë zanatin e tyre.

Tre vjet pavare: Tre vjet - sa tre shekuj Homazh, në një vjetorin e Pavarësisë Do vijnë përvjetorët e Kosovës së lirë e të pavarur.Dhe përvjetorët do të kenë kalendarët e viteve, në nisje të këtij shekulli për të shkuar në gjithë shekujt e mijëvjeçarit të tretë. Ishte shkurti i vitit 2008, ku 109 deputetë të Parlamentit të Kosovës, mbi letrën papirus, me moshë 700 vjeçare, të blerë në kryeqytetin anglez e të ardhur me avion nga SHBA, hodhën firmën e Deklaratës së Pavarsisë. Ishte akti final, që mbante brenda mijëra ëndrra-lirie, qindra Heronj që i dhanë jetën asaj ëndrre, mijëra luftëtarë, nëna e bij-nënash, që luftuan deri në sakrifica-historike. E shkrova fjalën “historike”se lufta e popullit kosovar, në gjithë kohët ka bërë histori-qëndrese e histori-fitoreje. Jo më kot u zgjodh ajo letër papirusi me moshë shtatëshekullore për të shkruar Deklaratën e Fitores së Pavarsisë. Ndoshta kështu s’ka ndodhur në asnjë Pavarësi në kombet e tjerë të botës së qytetëruar, qysh nga fillimet e qytetërimit botëror. Ndodhi ashtu se Pavarësia e Kosovës ishte e gjitha simbol. Aty ishin dhe mungonin ata burra të moçëm, që të hidhnin firmën mbi atë papirus... Aty mungonin dhe prapë ishin ata luftëtarë që i duheshin lirisë së Kosovës. Ishin ata, që e firmosën atë “papirus” me gjakun e jetës së tyre.. Aty mungonin dhe ishin intelektualët e shquar, që e mbajtën ndezur kujtesën kombëtare, me fjalën e folur e me fjalën e shkruar, me urtësinë e “Oxhakëve të Kosovës”... Do të ndodhë ndonjë herë që të harrohen ato firma? Si mund të ndodhë që të harrohen ato firma?! Nuk mund të harrohen pse u hodhën ato firma! Do kalojnë vitet e shekujt dhe ajo Deklaratë me “jetë-papirusi” do të jetë sinfonia e pambaruar e jetës së një populli, që e ëndërroi lirinë, e meritoi lirinë, e fitoi lirinë, për të jetuar i lirë... Kosovarët, si askush tjetër, i njohin miqtë e vërtetë, siç njohin veten. Dhe dinë t’i nderojnë e t’i duan miqtë e vërtetë, siç dinë e duan lirinë dhe nderin e tyre. Bota e qytetëruar, që gjithë kohët ka dhënë mënçuri-demokracie, për popujt e tjerë, ka çfarë të mësojë dhe nga qytetaria e lirisë kosovare, që nuk mban vetëm vulën e mbi një milion e gjysmë shqiptarëve të Kosovës, por të gjithë shqiptarëve kudo që janë, që numërohen miliona. Shikoni Flamurin e shqiptarëve dhe kuptoni se ç’simbol ka liria! Kosova në një-vjetorin e pavarësisë... sa shekuj është Kosova?! Ishte shpikur “papurisi” në atë fillim-jete e në atë ëndërr-lirie?!

Arkivi

Statistikat

Gjithsejt: 85783
Sot: 58
Dje: 52
Online: 2
... më tepër

Udhërrëfyes për jetë të lumtur?

INFO: www.kokajt.com

Fshatra në Kosovë

Emri:	Kokaj
Komuna:	Gjilan
Popullsia:	-
Kodi postar:	-
Kodi telefonik:	-
Lartësia mbidetare:	565-643 m
Gjerësia gjeografike:	42° 2. 26
Gjatësia gjeografike:	21° 34. 46
Amëza:	nuk ka
Përdorimi i stampës

Kokaj është një fshat në Malet e Karadakut (Malet e Zeza), Gjilan , Kosovë - Vendbanimi Kokaj shtrihet në juglindje të territorit të Komunës së Gjilanit, gjegjësisht në skajin juglindor të territorit të Kosovës. Ky vendbanim i vendosur thellë në Malet e Karadakut është 18 km larg Gjilanit( 12.2 km vija ajrore nga qendra e Gjlanit dhe 10.20 nga qendra e Preshevësdhe 17 km nga Bujanoci). Fshat kodrinor-malor i tipit të shpërndarë, i vendosur në shpatijet e Maleve të Karadakut, në gjersinë gjeografike veriore prej 42° 23.26 dhe 21° 34.46 të gjatësisë gjeografike lindore. Vendbanimin Kokaj e përbëjnë tri lagje: Lagjja e Poshtme, Lagjja e Epërme dhe në mes të tyre Lagjja e Gurinës. Për nga lartësia mbidetare dallojnë lagjet njëra prej tjetrës. Nga 650 m lagjja e Poshtme, 7oo m e Gurinës dhe 750-800 ajo e Epërmja. Maja më e lartë arrin 860 m lartësi mbidetare.Territori i fshatit Kokaj kufizohet me at të Llocës në veri, të Sllubicës në lindje, në jug me Magjeren dhe Ranatocin (që i takojnë komunë së Preshevës) e në perëndim me territorin e Myqëbabës dhe Buricës. Nryshe territori i fshatit Kokaj shtrihet nga Lumi i Sllubicës në lindje , deri te Lumi Llapusha (Lapushnica ) në perëndim dhe nga Kodra e Lestes ( Llocë) në veri deri te vendi i ashtuquajtur Zllatare në jug ( Ranatoci). Sipërfaqja e përgjithshme e territorit të fshatit Kokaj është 402 .52 ha. Fshati Kokaj i takon Bashkësisë Lokale të Pogragjës. E tërë Bashkësia Lokale e Pogragjës ka një sipërfaqe prej 50km 2 ose 9.7%të territorit të komunës, në vitin 1981 përbënte 4.3 % të tërë numrit të banorëve të komunës,ndërsa pas luftës edhe pjesëmarrja e popullsisë është edhe më e vogël. Komuna e Gjilanit ka territor prej 253 km2 dhe rreth 130.000 banor (vlerësim viti 2003). Si vendbanim është krijuar para dy shekujve kur banorët e parë erdhen nga vendbanimi i Sanxhakut të Nishit , Klaiq . Fshati Kokaj përbëhet prej tri lagjeve të ndara njëra nga tjetra, e ato janë: Mahalla e Poshtme, Mahalla e Epërme dhe në mes tyre shtrihet Gurina, ku edhe është shkolla e fshatit e ndërtuar në vitn 1967. ^[1]

Pamje nga Kokaj .net (webfaqja www.koka.net )!

Kokajt nëpër mote e shekuj

Kokaj të Gjilanit mbahen "ditët e takimit familjar"
Ritakim me njerëzit e vendlindjes
Në vitin 1981, fshati kishte 376 banorë, ndërsa tani në këtë fshat kanë ngelur vetëm pesë familjae me rreth 30 banorë
Gjilan, 27 korrik -

Në Kokaj të Gjilanit, një fshat ky i zonës kufitare,i braktisur bukur shumë ndër vite, janë mbajtur\\\' "ditët e takimit familjar" ,ku dikush është rikthyer atje pran një lutje pran varrit të të afremve te tij, ose per te lerë një tufë lule mbi varrin e shkrimtarit Zejnullah Halili, apo të dëshmorit Arben Ramadani, apo të martive të luftës së fundit, Avdiut, Rabitit dhe të tjerëve si dhe për t\\\'u ritakuar me të gjathët të vendlindjes, qoftë me ata që ende jetojnë në kokaj,ose gjithandej Kosovës, viseve të tjera shqiptare, apo edhe në diasporë. Fshati Kokaj shtrihet në juglindje të Gjilanit. Si vednbanim është krijuar para dyshekujve dhe banorët e parë erdhën nga Sanxhaku i Toplicës, vendi i quajtur Klaiq. Në vitin 1967 plaku Nezir Haliti (Mixha Nezë ) ndërtoi shkollën me vetëkontribut dhe në pronën e vet në mes të fshatit në afërsi të lagjes Gurinë. Mësues të parë ishin pikërisht të rinjtë e këtij fshati të cilit ishin shkolluar si Rrustem Rrustemi e Halil Halili, thotë publicisti dhe poeti Nijazi Ramadani, një nga ish- banorët e fshtait .Sot kësaj shkolle i kanoset rreziku i shuarjes për arsye të mungesës së nxënësve. Sipas regjistrimit të parë që është bërë në vitin 1948 fshati Kokaj ka pasur 250 banorë, në vitin 1953 ka pasur 289 banorë, në vitin 1961, 342, në vitin 1971, 386 ndërsa në vitin 1981, 376 banorë. Nga viti 1981 e këndej ka pasur vazhdimisht zvogëlim të popullsisë si pasojë e emigrimit të banorëve në drejtim të qendrës komunale të Gjilanit. Rënie të numrit të popullsisë ka shkaktuar lufta e fundit kur nga ky fshat u shpërngulën shumica e popullsisë si pasoj e pasigurisë. Në vitin 1999 paramilitarët serb kanë masakruar disa banoirë të këtij, dhe tani kokajt kanë ngelur me rreth 30 banorë. Shumë shtëpi janë shkatërruar, por Kokajt thanë në takimin familjar se: " janë të shumtë ata që po kthehen për t\\\'i renovuar, apo rregulluar për banim të përkohshëm shtëpitë e tyre. I.Musliu(Kosova Sot)

Pyetsori

Faqja kokajt.com, sa ka plotësuar nevojat për informim të këtij fshati në të kaluarën dhe të tashmen?

Kërko

Newsletter

Forumi

»	KUSH ISHIN UDHË... von gramos
»	Përmbajtja? von gramos
»	Investimi në po... von gramos
»	Solidaritet-res... von gramos
»	Ditë e takimit ... von gramos

Partnerët

AlbaniaTurist

Lajmet e fundit

»	Info:Në dhjetëvjetorin e revistës nr.3,4,5,6 “Ushtima e maleve” dhe 30 vjoteri i përgatitjes ilegale
»	Info / Kokajt: Lirohen nga paraburgimi serb vëllazërit Nazif dhe Ahmet Hasani me origjinë nga fshati
»	Me rastin e 60 vjetorit jubilar të vrasjestë Hasan Alisë, të mësuesit Mustafë Koka nga Kokaj të Gjil
»	KOKAJT JANË TË PËRMALLSHËM PËR VENDLINDJEN E TYRE
»	Shpalime kohe/ Monografia /Rrëfimi për Kokajt deri më 2010

Kliko dhe shiko!